Του Γιάννη Χαλκιαδάκη. Για την Ελλάδα, που βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή, τη δημοσιονομική σταθερότητα να έχει αποκατασταθεί, την ανεργία να έχει υποχωρήσει σημαντικά, αλλά το μοντέλο ανάπτυξης να μην έχει ακόμη μετασχηματιστεί προς μια πιο παραγωγική κατεύθυνση, έκανε λόγο το εκτελεστικό μέλος του Δ.Σ. της Viohalco και πρόεδρος της ElvalHalcor και της “Ελληνικής Παραγωγής” Μιχάλης Στασινόπουλος, κατά την τοποθέτησή του στην ημερίδα με θέμα “Προκλήσεις και ευκαιρίες για την ευρωπαϊκή και την ελληνική οικονομία – Η συμβολή της μεταποιητικής βιομηχανίας”, σε μια συγκυρία όπου ο διεθνής ανταγωνισμός εντείνεται και τα γεωπολιτικά δεδομένα επαναπροσδιορίζουν τις οικονομικές ισορροπίες.
Σύμφωνα με τον ίδιο: «Η βιομηχανία δεν ζητάει χάρες. Χρειάζεται ισότιμες συνθήκες με τις άλλες χώρες της Ευρώπης και σταδιακή άρση των εμποδίων που λειτουργούν ως τροχοπέδη. Η ισχυρή βιομηχανία είναι θεμέλιο σταθερότητας και προϋπόθεση για ενάρετους κύκλους ανάπτυξης».
Βέβαια το υψηλό ενεργειακό κόστος, αποτέλεσε κομβικό σημείο της παρέμβασής του, που συνεχίζει να πιέζει την ελληνική μεταποίηση, ιδιαίτερα σε σχέση με τις εξελίξεις σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη, με τον κ. Στασινόπουλο να εστιάζει ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Γερμανία, η οποία ανακοίνωσε οριζόντια μείωση του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας για τη βιομηχανία έως και τα 50 €/MWh, λέγοντας:
«Αυτό θα μας ζορίσει σίγουρα και θα δημιουργήσει έδαφος για απώλεια ανταγωνιστικότητας. Και άλλες χώρες ακολουθούν. Πρέπει να υπάρξει λύση και στην Ελλάδα», διευκρινίζοντας πως το κόστος για μια ουσιαστική παρέμβαση είναι εξαιρετικά μικρό σε σχέση με τα οφέλη: «Το να εξασφαλίσουμε ανταγωνιστικό κόστος ενέργειας για όλη τη βιομηχανία απαιτεί μόλις 200 εκατ. ευρώ», υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για δαπάνη με πολλαπλά οικονομικά και κοινωνικά οφέλη.
Συνεχίζοντας, ο κ. Στασινόπουλος ανέδειξε την υστέρηση της Ελλάδας στην παραγωγικότητα της εργασίας, όπου σύμφωνα με το ΙΟΒΕ η χώρα βρίσκεται τελευταία στην Ε.Ε., σημειώνοντας ότι: «Οι Έλληνες εργαζόμενοι δουλεύουν περισσότερες ώρες, αλλά η οικονομία κυριαρχείται από δραστηριότητες χαμηλής παραγωγικότητας», εξηγώντας το υψηλό πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα της μεταποίησης:
– Στη μεταλλουργία, κάθε εργαζόμενος αντιστοιχεί σε 1 εκατ. ευρώ πωλήσεων ετησίως
– Η εγχώρια μεταποίηση εμφανίζει 50% υψηλότερη παραγωγικότητα από άλλους κλάδους
– Ο τομέας συμβάλλει στο 25% του ΑΕΠ άμεσα και έμμεσα
– Για κάθε θέση εργασίας στον κλάδο δημιουργούνται έως και 7 παράλληλες θέσεις στην οικονομία
Ολοκληρώνοντας, επισήμανε πως η Ελλάδα υστερεί στη δημιουργία ενός “ζωντανού βιομηχανικού οικοσυστήματος”, λέγοντας ότι σε χώρες όπως η Βουλγαρία, νέες βιομηχανικές εγκαταστάσεις ανακοινώνονται σχεδόν σε μηνιαία βάση.
Παράλληλα, το εκτελεστικό μέλος του Δ.Σ. της Viohalco και πρόεδρος της ElvalHalcor και της “Ελληνικής Παραγωγής”, μεταξύ των προτάσεων της βιομηχανικής κοινότητας, στάθηκε ιδιαιτέρως στην επανενεργοποίηση των επιταχυνόμενων αποσβέσεων, όχι των υπεραποσβέσεων, τονίζοντας ότι:
«Πρόκειται για μέτρο που ίσχυε στην Ελλάδα και εφαρμόζεται στις περισσότερες χώρες. Δεν μειώνει τους φόρους, αλλά μεταθέτει φορολογικές υποχρεώσεις σε μεταγενέστερο χρόνο, διευκολύνοντας νέες επενδύσεις, οι οποίες είναι καλές επενδύσεις και για το κράτος».
Ταυτοχρόνως, έδωσε έμφαση στην ανάγκη ενός εθνικού στρατηγικού διαλόγου για τη βιομηχανία, καθώς σε κάθε επένδυση το κράτος είναι “συμμέτοχος” μέσω των φόρων, των θέσεων εργασίας και της συνολικής οικονομικής επίδρασης, υπογραμμίζοντας ότι: «Η μαγιά υπάρχει. Η Ελλάδα έχει επιχειρήσεις που πρωταγωνιστούν διεθνώς, με εξαγωγικό προσανατολισμό και τεχνογνωσία. Τώρα χρειάζεται ένα πλαίσιο που θα βοηθήσει αυτές τις δυνατότητες να πολλαπλασιαστούν».
Καταλήγοντας, ο κ. Στασινόπουλος τόνισε πως: «Η βιομηχανία δεν επιζητεί προνομιακή μεταχείριση, αλλά ισότιμους όρους. Χρειάζεται σταθερότητα, ανταγωνιστικό κόστος ενέργειας και εργαλεία για επενδύσεις, ώστε να διαμορφώσουμε μια οικονομία υψηλής παραγωγικότητας και βιώσιμων θέσεων εργασίας.
Σε μια περίοδο όπου η διεθνής βιομηχανική πολιτική αλλάζει ταχύτατα, η παρέμβασή του λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η ενίσχυση της παραγωγικής βάσης δεν είναι επιλογή, αλλά στρατηγική αναγκαιότητα για την Ελλάδα».
