Του Γιάννη Χαλκιαδάκη. Ξεκίνησε η δεύτερη πενταετία της Ursula von der Leyen, με μεγαλύτερη άνεση, καθώς στη χθεσινή ψηφοφορία στο Στρασβούργο η πλειοψηφία διευρύνθηκε στις 41 ψήφους, με 401 επί συνόλου 707 ψηφισάντων να εγκρίνουν την υποψηφιότητα της Γερμανίδας πολιτικού, όταν το 2019 εξασφάλισε στο Ευρωκοινοβούλιο πλειοψηφία μόλις εννέα ψήφων.
Συγκεκριμένα, η κ. von der Leyen, απέσπασε την ψήφο των 35 περίπου από τους 45 Πράσινους ευρωβουλευτές, μετά από μία 45λεπτη λεπτομερή και φιλόδοξη προγραμματική ομιλία, παρά τις διαρροές από την τρικομματική συμμαχία ΕΛΚ, Σοσιαλιστών και Φιλελευθέρων που τη στήριζε, με χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις το γερμανικό FDP και τους Γάλλους Ρεπουμπλικανούς.
Η πρόεδρος της Κομισιόν, απέναντι σε όσους βρίσκονται δεξιότερα της ECR, “Πατριώτες για την Ευρώπη”, επέλεξε να μην κάνει μεγάλα και εμφανή ανοίγματα, με αποτέλεσμα αυτοί να την καταγγέλλουν ότι πραγματοποιεί αριστερή στροφή.
Όμως, αν κρίνουμε από τις εξαγγελίες της για μια σειρά από τομές, η νέα θητεία της Ursula von der Leyen, δεν είναι μια επιλογή συνέχειας, καθώς αυτές αναμένεται να βρουν και εξωτερική αποτύπωση στη συγκρότηση της νέας Κομισιόν, όπου θα υπάρξουν νέα χαρτοφυλάκια, όπως ένας αντιπρόεδρος για την Απλοποίηση των Διαδικασιών, καθώς και επίτροποι για την Άμυνα, την Ισότητα, τη γυναικεία και τα LGBT δικαιώματα, τη Στέγαση, αλλά και την προστασία των Θαλασσών.Βέβαια, οι εξελίξεις αυτές συνοδεύονται από τη φιλοδοξία διεύρυνσης του κοινοτικού προϋπολογισμού, γεγονός που ασφαλώς θα προκαλέσει περίσκεψη στη γενέτειρά της και δημιουργίας νέων επενδυτικών οχημάτων, το άγχος για τη διατήρηση του ρόλου της Ευρώπης στον διεθνή τεχνολογικό ανταγωνισμό, αλλά και μία συνολική στροφή στην άμυνα, την ασφάλεια και την ενισχυμένη φύλαξη των συνόρων ως ευρωπαϊκή προτεραιότητα.
Ωστόσο, της ομιλίας στο Στρασβούργο, είχε προηγηθεί η δημοσίευση κειμένου με τριάντα σελίδες πολιτικών κατευθυντήριων γραμμών, όπου τα παραπάνω παρουσιάζονται αναλυτικότερα, καθώς ο προϋπολογισμός της Ε.Ε. θα πρέπει, σύμφωνα με την κ. von der Leyen: «Να είναι πιο επικεντρωμένος στις πολιτικές, πιο απλός για τα κράτη μέλη και πιο αποτελεσματικός, ώστε να χρησιμοποιήσουμε τη δύναμή του για να αξιοποιήσουμε περισσότερη ιδιωτική και δημόσια χρηματοδότηση», χωρίς όμως να δώσει λεπτομέρειες, για νέους ίδιους πόρους, ώστε «να εξασφαλιστεί επαρκής και βιώσιμη χρηματοδότηση για τις κοινές μας προτεραιότητες».
Συγκεκριμένα, ζήτησε ένα «Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανταγωνιστικότητας» που θα συγκεντρώνει ιδιωτικές επενδύσεις και θα συμπληρώνει μια «Καθαρή Βιομηχανική Συμφωνία» για την ενίσχυση της πράσινης παραγωγής σε ολόκληρο το μπλοκ, που θα παρουσιαστεί στις πρώτες εκατό ημέρες της θητείας της και θα επικεντρώνει σε τεχνολογίες, όπως τεχνητή νοημοσύνη στο διάστημα, βιοτεχνολογία κ.ά., που θα ενισχύουν τη στρατηγική αυτονομία της Ε.Ε.
Συνεχίζοντας, σημείωσε πως οι «πράσινες» εξαγγελίες δεν συμβαδίζουν με τη ρητή πρόθεση ελάφρυνσης του ρυθμιστικού πλαισίου, ιδίως την αναμόρφωση της οδηγίας REACH για τα χημικά, ενώ για την αμυντική βιομηχανία έριξε το σύνθημα ότι πρέπει «να ξοδεύουμε περισσότερα και καλύτερα».
Αναφορικά με την πολιτική ανταγωνισμού, διευκρίνισε την ανάγκη «υποστήριξης της αλλαγής κλίμακας των εταιρειών» κατά τη γαλλογερμανική επιθυμία ανάδειξης «Ευρωπαίων πρωταθλητών» που να μπορούν να ανταγωνιστούν τους διεθνείς ομολόγους, καθώς αυτό, κατά το Euractiv, συνιστά μετατόπιση των προτεραιοτήτων.
Ειδικότερα, προτεραιότητες από τη διασφάλιση του ανταγωνισμού εντός της Ε.Ε. που κατά τη διάρκεια της μακράς θητείας της προηγούμενης επιτρόπου, είχε ως αποτέλεσμα να μπλοκάρουν σχέδια συγχώνευσης υψηλού προφίλ και κυρίως μια προγραμματισμένη συγχώνευση της γαλλικής κατασκευάστριας τρένων Alstom με τη Siemens το 2019.
