Στην τελική ευθεία για την Euronext η ΜΕΤΚΑ-Τέλη Νοεμβρίου η δημόσια εγγραφή
Σε τροχιά χρηματιστηριακής εισαγωγής βρίσκεται η ΜΕΤΚΑ, όπως έγινε γνωστό σε σχετική εκδήλωση χθες το απόγευμα στην έδρα του ομίλου Metlen. Πηγές της διοίκησης θέλουν την θυγατρική εταιρεία του τομέα των υποδομών να πραγματοποιήσει τη δημόσια εγγραφή των μετοχών της κατά το τελευταίο δεκαήμερο του Νοεμβρίου, διαθέτοντας περίπου το 25%-30% του μετοχικού κεφαλαίου της.
Το πρωί της Τετάρτης, η Metlen εξέδωσε και επίσημη ανακοίνωση για την πρόθεση της ΜΕΤΚΑ να εισάγει τις μετοχές της στη Ρυθμιζόμενη Αγορά της Euronext Athens, αναλύοντας τα κύρια επενδυτικά χαρακτηριστικά της εταιρείας, την κατανομή των κεφαλαίων, τη μερισματική πολιτική και τους μεσοπρόθεσμους στόχους.
Συγκεκριμένα, με ανεκτέλεστο άνω των 2 δισ. ευρώ και λειτουργικά κέρδη 150 εκατ. ευρώ, η ΜΕΤΚΑ έχει εξελιχθεί πλέον σε έναν από τους τέσσερις μεγαλύτερους ομίλους υποδομών και παραχωρήσεων της ελληνικής αγοράς, ενώ, σύμφωνα με όσα ανέφεραν χθες τα στελέχη της διοίκησης, η στόχευσή της για τα επόμενα χρόνια θα είναι περαιτέρω μεγέθυνση στους τομείς των παραχωρήσεων και έργων ΣΔΙΤ, η επέκταση της παρουσίας της στις γύρω αγορές της νοτιοανατολικής Ευρώπης και ειδικά όπου έχει ήδη παρουσία ο όμιλος Metlen, όπως επίσης και η αγορά ακινήτων, όπου σχεδιάζονται κάποιες επιλεκτικές κινήσεις, καθώς έχουν εντοπιστεί επενδυτικές ευκαιρίες.
Tο χρονικό εξαγοράς της ΜΕΤΚΑ
Ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, εκτελεστικός πρόεδρος του ομίλου Metlen διηγήθηκε το χρονικό της εξαγοράς της ΜΕΤΚΑ από την τότε «Μυτιληναίος» λέγοντας χαρακτηριστικά: «Ήταν φθινόπωρο του 1997 όταν σε μια συνάντησή μου σε ένα μπαρ στο Ψυχικό με τον ειδικό περί του Χρηματιστηρίου, Σπύρο Μπέλλο, μου ανέφερε ότι θα έπρεπε να επεκταθούμε από τα μέταλλα στη βιομηχανία, προτείνοντάς μου τη ΜΕΤΚΑ (Μεταλλικές Κατασκευές), μια εταιρεία που είχε ξεκινήσει τη δεκαετία του 1960 και είχε εισαχθεί στο Χρηματιστήριο το 1972.
Πράγματι, παρότι βρισκόταν τότε σε καθοδική πορεία, η εταιρεία είχε υγιή ισολογισμό και παρουσίαζε επενδυτικό ενδιαφέρον. Ετσι, ξεκινήσαμε να αγοράζουμε μετοχές, χωρίς ευτυχώς να χρειάζεται να δηλώνουμε τα ποσοστά μας, όπως σήμερα. Όταν φτάσαμε στο 25%, το καλοκαίρι του 1998, κι ενώ η μετοχή είχε πάει από τις 1.000 στις 10.000 δραχμές, συναντηθήκαμε με τον έτερο μεγαλομέτοχο που είχε περίπου το 22% της εταιρείας και του προτείναμε να εξαγοράσουμε το μερίδιό του, ή εναλλακτικά να πουλήσουμε τις μετοχές μας και η τιμή να επιστρέψει στις 1.000 δραχμές.
Λίγες ημέρες αργότερα δέχθηκε την πρότασή μας, ζητώντας ως τιμή αγοράς τις 12.000 δραχμές, κάτι που τελικά δεχθήκαμε κι έτσι η ΜΕΤΚΑ πέρασε στον όμιλο Μυτιληναίου», ανέφερε ο πρόεδρος του ομίλου Metlen.
Παράλληλα, στάθηκε και στην υπόσχεση που είχε δώσει σε ένα μικρομέτοχο της ΜΕΤΚΑ, όταν πριν από σχεδόν δέκα χρόνια η εταιρεία εξήλθε από το Χρηματιστήριο, στο πλαίσιο του τότε σχεδίου απορρόφησης όλων των θυγατρικών του ομίλου Μυτιληναίου. «Θέλαμε να αποκτήσουμε μέγεθος τότε και νομίζω αποδείχθηκε σωστή κίνηση, παρότι έφυγαν από το ταμπλό ιστορικά ονόματα, όπως το “Αλουμίνιο της Ελλάδος” και η ΜΕΤΚΑ. Είχα πει σε ένα μικρομέτοχο, που είχε ρωτήσει με απόγνωση “και τώρα τι θα κάνουμε εμείς χωρίς ΜΕΤΚΑ”, να κάνει υπομονή και θα ξαναδεί τη ΜΕΤΚΑ στο Χρηματιστήριο».
Ο Βαγγέλης Χρυσάφης, πρόεδρος του ομίλου ΜΕΤΚΑ, σημείωσε ότι «η έλλειψη δημόσιων πόρων, η ανάγκη νέων έργων, και μάλιστα με χαρακτηριστικά ανθεκτικότητας και καινοτομίας, αλλάζει το τοπίο στον τομέα των κατασκευών και δημιουργεί επιχειρηματικές ευκαιρίες. Αυτήν ακριβώς τη συγκυρία θέλει να αξιοποιήσει επιχειρηματικά ο όμιλος ΜΕΤΚΑ».
Ο διευθύνων σύμβουλος της ΜΕΤΚΑ, Ντίνος Μπενρουμπής, τόνισε ότι «σήμερα η εταιρεία είναι μια ολοκληρωμένη πλατφόρμα κατασκευών, με δραστηριότητες στις παραχωρήσεις, στα έργα ΣΔΙΤ, στην κατασκευή και στη συντήρηση και διαχείριση υποδομών».
Σύμφωνα με τον κ. Μπενρουμπή, η ευέλικτη δομή της εταιρείας, η έμφαση στην κερδοφορία και όχι μόνο στο ανεκτέλεστο αποτελούν στρατηγικά πλεονεκτήματα που θα αξιοποιηθούν τα επόμενα χρόνια, καθώς αυξάνονται συνεχώς οι ανάγκες για επένδυση και χρηματοδότηση των έργων από τον ιδιωτικό τομέα, παράλληλα με τη λειτουργία και συντήρησή τους.
